31.5.12

Blessings


De afgelopen maand telde ik niet hier, hardop mijn Zegeningen, maar deed ik dat iedere dag in mijn mistige Hoofd en werden ze mijn Mantra. 
En waar Leed ons momenteel niet spaart, is er dagelijks nog steeds genoeg om gelukkig mee te zijn. En hee, dat zal ik u toch niet onthouden? 
Daarom hierbij het Klein-Geluk-in-Mei-maandoverzicht:




Selina Lake en Cath Gratwicke kwamen begin Mei naar Nederland en fotografeerden ons interieur voor een Nieuw Project. Uiterst Geheim ook. Dat spreekt bij de meeste shoots voor zich. Het was een bijzonder leuk. Hun enthousiasme liet mij een dag met andere ogen naar mijn zo normale leefomgeving kijken. Het Werktempo lag hoog, zodat we ze nog vlak voor hun terugkeer naar London de HEMA konden laten zien. Zo kwam een lang gekoesterde wens uit, tot onze grote hilariteit. 




We mochten een paar keer onbezorgd aanschuiven aan het avondeten bij anderen. Die zich soms zelfs verontschuldigden. Dat dit het enige was dat ze te bieden hadden. Wij daarentegen, konden bijna niet uitleggen hoe Heerlijk en Welkom zo'n concreet aanbod is. Hoe fijn het is even te vertoeven in het Normale Gezinsleven. Gister nam een lieve Vriendin ons zelfs mee uit eten. Goed gezelschap, een (zeer) goedgevulde maag, lachende kinderen. Man, een Zegen op zich.




In een Boom dichtbij ons Keukenraam broedt een setje Pimpelmezen in de zelf getimmerde nestkast van Oudste. Vader en Moeder vliegen de hele dag af en aan op het nest dat gevaarlijk hangt. Nog geen 3 meter boven het groene gras waarop onze beide Katten met open bek al weken dralen. Boven de boom cirkelt dagelijks een kwartet Vlaamse Gaaien. Zo genieten we van IJverigheid en Verzameldrift, maar houden we ook ons hart vast, onderwijl wijselijk roepend 'dat het ook gewoon de natuur zou zijn...' 






En toen kwam de Zon. Wat een verademing. 
Het Pinksterfeest, het Bad in de Tuin, gooien met Waterballonnen. De Moestuin, zelfs het onkruid. Alles is beter als de Zon schijnt! 
Maar dat hoef ik vast niemand uit te leggen. 




Combineer dat met betere Nachtrust dan ik in tijden heb gehad en we kunnen alleen maar vaststellen: alles komt goed! 

Er zijn bloggers die trouw iedere zondag hun Zegeningen tellen. Je vindt een lijst op het blog van Anki. 

25.5.12

Voor Mijn Gevoel


De krekel was zo nieuwsgierig naar wat hij nu eigenlijk voelde, ergens binnen in zich, dat hij zich binnenstebuiten keerde om daar achter te komen. 
Het was aan de rand van het bos, vroeg in de ochtend. De lijster werd juist wakker en wist niet goed of hij nog droomde, en de leeuwerik viel bijna uit de lucht van verbazing, want daar, in het natte gras, in de milde ochtendzon, onder veel gehijg en getsjirp, duwde de krekel zijn binnenste naar buiten, terwijl zijn buitenste naar binnen verdween. 
De lijster vloog naar beneden en even later kwam ook de mier uit het struikgewas te voorschijn, waar hij naar zoethout had gezocht. 'Hoe bestaat het,' zei de mier. 
'Hallo!' Plotseling hoorden zij heel zacht van binnen uit de binnenstebuiten gekeerde krekel een stem. 
'Ben jij dat, krekel?' vroeg de mier. 
'Ja,' zei de stem.
'Wat doe je daar?'
'Kunnen jullie mijn gevoel zien?'
'Je gevoel?'
'Ja. Jullie weten toch wel wat gevoel is...? Het moet daar ergens zitten.'
Zie jij wat?' vroeg de mier aan de lijster. 
'Nee,' zei de lijster. 'Waar moet ik op letten?'
'En mijn gedachten?' vroeg de gesmoorde stem.
Weer bekeken de mier en de lijster de binnenstebuiten gekeerde krekel, haalden hun schouders op en zeiden: 'Nee.'
'O,' zei de stem. 'Wat zien jullie dan wel?'
'Ja,' zei de mier. 'Hoe moet ik het zeggen. Het lijkt nergens op.'
'Maar misschien is dat mijn gevoel wel!' zei de stem. 
'Het ziet er eigenaardig uit,' zei de lijster. 
'Zo kun je ook niet eten, krekel,' zei de mier. 'Ik zie je mond nergens.'
'Dat klopt,' zei de stem. 'Mijn mond is hier.'
'Heb je geen honger?' vroeg de mier. 
Even was het stil. Toen zei de stem: 'Dat weet ik niet. Kijk eens.'
De mier en de lijster bekeken de binnenkant van de krekel nog eens nauwkeurig en de mier meende dat hij kon zien dat de krekel honger had. 
'Ja. Je hebt honger,' zei hij. 
'O,' zei de stem. 'Wat nu?'
'Ik denk,' zei de mier, 'dat je je binnenstebuiten moet keren, krekel. Er zit niets anders op.'
'Dat denk ik ook,' zei de lijster. 
De krekel vroeg nog een keer of ze heel goed wilden kijken of ze zijn gevoel zagen en ook bepaalde gedachten die hij soms zo maar tegen zijn zin had. Maar zij zagen niets. Toen keerde de krekel zich met veel gekraak en rumoer weer binnenstebuiten. De mier en de lijster hielpen hem met trekken en duwen. 
'En toch,' zei de krekel, toen hij weer in het gras stond, zijn binnenste binnen en zijn buitenste buiten, 'toch hadden jullie mijn gevoel moeten zien. Want nu zit het weer hier.' Hij tikte op zijn borst. 'Hier.'
De lijster groette de beide anderen en vloog weg, terwijl de mier de krekel meenam naar een geheimzinnige plek onder de eik waar een potje zachte harshoning stond, dat de mier daar verborgen had voor een zeer speciale gelegenheid. 
'Vreemd hè, mier,' zei de krekel, terwijl hij een grote hap nam. 
De mier knikte.
'Ik denk altijd dat mijn gevoel rood is,' zei de krekel, 'lichtrood. Dat denk ik. Maar ik zou dat zó graag eens zeker willen weten. Jammer dat jullie het niet konden vinden.'
De mier knikte en nam nog wat honing.

uit Misschien wisten zij alles - Toon Tellegen

16.5.12

Haaks


Verbaasd riep zij uit: 'Dit heb ik volgens mij nog nooit gezien!', de vriendin die vorige week op een avond mijn woonkamer binnenstapte. Je zult een Wonder verwachten. Zoiets was het ook. Ik. Zat. Voor. De Televisie.

Ik oefen de laatste weken in Ontspannen. Een erg serieuze en lastige aangelegenheid voor mij, want ik ben het al lang geleden verleerd. Kwijt. En wie altijd maar rent, holt, buitelt en doorgaat, zit steeds moeilijker stil. Maar een Mens moet wel ooit eens opladen. Dat weet ik inmiddels maar al te goed.


Om het een en ander iets te vergemakkelijken kijk ik televisie. Niet van Harte, want ik ken niks, weet niet waar ik moet beginnen en vind de reclame ergerlijk stom. Dus al op dag 2 van mijn trainingsprogramma voegde ik een lichte activiteit toe: Haken. De eerste week kijk ik vooral naar mijn Haakwerk, de tweede week kan ik het zonder kijken en zie ik een paar leuke films. In een oogwenk is mijn eerste Granny Deken klaar en verlang ik overdag soms al naar mijn avondjes op de bank.


Er ligt al wol klaar voor Nieuwe Projecten. Een fijne col? Een Dekentje voor Stuubie? Of toch maar eerst de herfstige Deken voor de Boskamer van m'n Oudste?

Annell Rapido van Yvestown via koeriers Selina & Cath geleverd.
Waarover later meer. 

Voorzie jij me ondertussen van wat fijne Kijktips op TV of DVD? Ik ben benieuwd wat je zoal bevalt op het scherm. Dan oefen ik hier vast gedisciplineerd verder.


14.5.12

Mirror Monday #specialedition


Voor Roos, met alle Respect.
Een eenmalige Mirror Monday. 
In onze frisgewassen spiegel, in het avondlicht.

9.5.12

Zoals het loopt


Mijn Favorite Five stonden voor vanavond op de planning. Maar het liep anders. Iemand voelde aan dat het tijd was voor een Haak- en Breiavond. Nog iemand liep binnen met een stapel retro DIY-boekjes. En de tijd vloog voorbij.

Die Vijf houden jullie tegoed.